Welkom op de boerderij van Piep en Flappie

Op een zonnige ochtend, ergens tussen de groene velden en de vrolijk kwakende sloot, staat een gezellige boerderij. Daar woont Piep de muis. Piep is klein, nieuwsgierig en dol op lezen. Vaak zit ze, net als op jouw tekening, boven op een stapel boeken met haar neus diep in een verhaal.

Niet ver van haar woont haar beste vriendin: Flappie het konijn. Flappie heeft zachte lange oren en houdt van bloemen plukken en springen door het gras.

Samen wonen ze op de boerderij, waar altijd iets leuks gebeurt.

“Kom je spelen, Piep?” roept Flappie op een ochtend.

Piep slaat haar boek dicht. “Ja! Ik ben klaar met lezen. Waar gaan we naartoe?”

Ze lopen samen naar het weiland, waar hun vriendjes al op hen wachten.

Daar staat kalfje Bella, die vrolijk met haar staart zwaait.

“Welkom! Kom je kijken hoe hard ik kan rennen?” zegt ze blij.

Naast de modderplas rollen Knor en Knar, de twee ondeugende biggetjes.

“Kom erbij! We maken de grootste modderglijbaan ooit!” lachen ze.

Bij de sloot dobberen Kwabbel en Kwek, de eenden.

“Kwak! Welkom! We gaan zo een zwemwedstrijd doen!” roepen ze enthousiast.

Op het hek zit Floor de poes, die zich uitstrekt in de zon.

“Fijn dat jullie er zijn,” miauwt ze zacht.

En bij de schuur ligt Moos de hond, die meteen opspringt als hij zijn vrienden ziet.

“Welkom allemaal! Zullen we samen spelen?” blaft hij vrolijk.

Piep kijkt om zich heen en glimlacht.

“Wat is het hier toch fijn,” zegt ze.

Flappie knikt.

“Ja, iedereen hoort erbij. Op onze boerderij is altijd plek voor vriendjes.”

En zo begint elke dag op de boerderij: met lachen, spelen en samen zijn.

Flappie en de grote zonnebloemen

Op een ochtend werd Flappie het konijn wakker van een warm zonnetje op haar neus.

“Wat een mooie dag!” zei ze blij.

Ze huppelde naar buiten en zag iets bijzonders in de tuin…

Grote, héle grote bloemen die boven alles uitstaken!

“Wauw… zonnebloemen!” fluisterde Flappie.

Ze waren zo hoog dat ze bijna de wolken leken te raken.

Piep de muis kwam aangelopen met een boek onder haar poot.

“Goedemorgen Flappie! Waar kijk je naar?”

“Kijk eens hoe groot ze zijn!” zei Flappie. “Ik wil er eentje van dichtbij zien!”

Maar er was een probleem…

Flappie was klein, en de zonnebloemen waren héél groot.

Net toen kwamen Knor en Knar aangerold.

“Wat is hier te zien?” vroegen ze nieuwsgierig.

“Die zonnebloemen! Ik wil er eentje aanraken,” zei Flappie.

Knor dacht even na.

“Ik heb een idee!”

Even later kwamen ook Moos de hond en kalfje Bella helpen.

Moos ging stevig staan, Bella ernaast… en Knor en Knar maakten een soort trapje.

“Kom maar, Flappie!” riepen ze.

Voorzichtig klom Flappie omhoog.

Stapje voor stapje… tot ze bijna bij de bloem was.

“Bijna… nog een klein stukje…” zei Piep onderaan.

En toen… tik!

Flappie raakte een groot, geel bloemblaadje aan.

“Hij voelt zo zacht!” riep ze blij.

Maar toen gebeurde er iets…

De zonnebloem bewoog zachtjes in de wind…

en whoeeep! daar ging Flappie — recht naar beneden!

Gelukkig stond Moos klaar en ving haar netjes op.

Iedereen moest lachen.

“Dank jullie wel!” zei Flappie. “Alleen was het nooit gelukt.”

Piep glimlachte.

“Grote dingen lukken beter… als je ze samen doet.”

Flappie keek nog één keer naar de zonnebloemen.

Ze leken bijna te lachen in de zon.

En die dag zat Flappie trots naast haar vriendjes, met een klein geel bloemblaadje dat ze had gekregen.

 

Schrijf een beschrijving voor deze subkop of wijzig deze naar wens.